Pod hasłem Twarze przemysłu odbywała się tegoroczna Industriada zorganizowana w Bielsku‑Białej tradycyjnie już w Starej Fabryce – oddziale Muzeum Historycznego. Była to opowieść o ludziach, którzy przez dziesięciolecia tworzyli przemysłowy charakter miasta.
13 czerwca Stara Fabryka zaprosiła publiczność do zakładu włókienniczego na obchody zakładowego święta w starym stylu. Już na wejściu witał przybyłych saturator, symbol PRL-u. Program Industriady nawiązywał do peerelowskich tradycji bielskiego włókiennictwa, wspólnotowego świętowania oraz kultury pracy, która kształtowała codzienność wielu pokoleń mieszkańców miasta i regionu.
Organizatorzy przygotowali wystawę Włókniarze. Propaganda, rytuał, dziedzictwo poświęconą PRL‑owskiemu wizerunkowi środowiska przemysłowego. Spotkany przez nas na wystawie pan Grzegorz mówił, że prawie trzy godziny spędził w sali z przodownikami pracy i innymi reliktami przypominającymi okres socjalizmu w Polsce. Zapytaliśmy dyrektor Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej Iwonę Purzycka, czy ta nutka nostalgii za czasami dawno minionymi, słusznie minionymi, nadal drzemie w Starej Fabryce?
-Myślę, że w muzeum musi drzemać z tego względu, że muzeum dba o historię, dba o dziedzictwo. To też jest dziedzictwo i nie wszystko było w tych czasach złe. Mnóstwo ludzi żyło wtedy, próbowało robić coś dobrego i nie możemy tego negować. My tego nie oceniamy, tylko przypominamy, jak było. Oczywiście mówimy o historii całego przemysłu bielskiego, ale tutaj skupiliśmy się na włókiennictwie. Nasza ekspozycja stała kończy się tam, gdzie zaczyna się ta wystawa – mówiła dyrektor Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej Iwona Purzycka.
Uzupełnieniem wydarzenia były okołowłókiennicze - warsztaty, pokaz filmu Andrzeja Wajdy Ziemie obiecana czy transmisja koncertu Śląskiej Orkiestry Kameralnej pod dyr. Adama Wesołowskiego pt. Kilar & Wesołowski industrialnie.
