Grupa Junior Teatru Tańca Synergia - działającego w Bielskim Centrum Kultury im Marii Koterbskiej - zajęła 1. miejsce w festiwalu Kotwice Art Dance 2026 w Brzegu. Festiwalowe jury nagrodziło choreografię Umbra w wykonaniu tej grupy. Wyróżniono też Teatr Tańca Synergia za choreografię Tam. gdzie kończy się brzeg, będącą częścią spektaklu o tym tytule. Podczas festiwalu zadebiutował autorski duet Wiktoria Sokołowska & Amelia Szewczyk.
- To wyjątkowe wyróżnienie jest dowodem siły, pasji i niezwykłej wrażliwości młodych tancerek, które na scenie zostawiają całe serce. Jesteśmy ogromnie wdzięczni za docenienie ich pracy i zaangażowania – pisze na swoim Facebooku Bielskie Centrum Kultury im Marii Koterbskiej. Informuje też, że Projekt S w choreografii Adrianny Kazimierz Cichnia oraz duet Amelki Szewczyk oraz Wiktorii Sokołowskiej zaprezentują się 24 kwietnia na Wrocławskich Kompozycjach Tanecznych.
Cichnia to spektakl teatru tańca, który rozgrywa się na granicy ciszy i przestrzeni, gdzie ruch zastępuje słowa, a ciało staje się językiem poszukiwania. To opowieść o świecie, w którym łatwo zgubić własny rytm, bo kroki narzuca tłum
Z kolei cały spektakl Tam, gdzie kończy się brzeg - poetycką opowieść o przekraczaniu granic: tych widzialnych i tych, które istnieją jedynie w nas -Teatr Tańca Synergia zaprezentuje premierowo 28 maja o godz. 18.00 w BCK.
Przedstawienie inspirowane jest książką Samotne oceany. Historia Krystyny Chojnowskiej-Liskiewicz, pierwszej kobiety, która opłynęła świat solo autorstwa Pauliny Reiter. To taneczna metafora doświadczenia drogi, wspólnoty i odwagi, potrzebnych, by wypłynąć poza bezpieczny horyzont.
Na scenie BCK wystąpią wszystkie pokolenia tancerzy — młodzi, dopiero rozpoczynający swoją taneczną przygodę, oraz ci, którzy mają już za sobą pierwsze artystyczne doświadczenia.
Ich ciała tworzą wspólny organizm: raz stają się wzburzonym oceanem, innym razem samotną łodzią dryfującą w ciszy. Ruch jest tu językiem emocji Krystyny Chojnowskiej-Liskiewicz — determinacji, zwątpienia, potrzeby niezależności, ale też tęsknoty za przynależnością i wsparciem. Historia pierwszej kobiety, która samotnie opłynęła świat, zostaje odczytana na nowo, w kontekście współczesności. Jej podróż staje się metaforą dzisiejszych zmagań: dążenia do celu w świecie pełnym oczekiwań, ciągłego udowadniania swojej wartości, poszukiwania własnego miejsca i sensu. Samotność, tak wyraźna na oceanie, rezonuje z doświadczeniem współczesnego człowieka — zanurzonego w tłumie, a jednak często odizolowanego, zmuszonego polegać na własnej sile. „Tam, gdzie kończy się brzeg” opowiada o momencie decyzji — o chwili, w której trzeba zostawić za sobą znane lądy i zaufać drodze. To spektakl o odkrywaniu nowego, o ryzyku i wolności, ale też o wspólnocie, która rodzi się z uważności i współodczuwania. Taniec staje się tu mapą emocjonalną, a scena — oceanem, na którym każdy z nas, wcześniej czy później, musi nauczyć się żeglować – czytamy w opisie spektaklu.
źródło: Bielskie Centrum Kultury im Marii Koterbskiej
